شلمچه بود یا عراق؟!!

           

                       

                       برگشته ام امروز از مرز تو و عراق

                       ای کشور عزیز من همسایه عراق

 

                      گویند روزی آن عزیز از خاک تو گذشت

                      در جاده ای که می شده هم مرز با عراق

 

                      وقت شفق سقف فلک قلب مرا شگافت

                      آن بانوی آزاده مهجور در عراق

 

                     هان ای دو دیده باز کن آن چشم عبر را

                     آن جسم های غرق به خون در شط عراق

 

                    سخت است با سخن به زبان نقش بزم عشق

                    ای دیده های بسته به روی خط عراق

 

                   مقصود عشق بود و همین راه ماندن است

                   چون عاشقان خفته به گرداب خون عراق

 

درباره ی من

 

 

 

I was born twenty years ago when a war between my country and Iraq (with it's supports of most powerful countries) was taking place. I can't remember that time;but after that things really changed. Eeconomic and cultural activities expanded by then. And I grew up just like every other Iranian child (And now that it's 2007 I'm studying English literature in Alzahra University-Tehran.Being busy with what I should do in callege,I'm also doing extra activities like going to swimming class and parting in cultural political  groups.I wish I do my best, just like as what I hope for you the great visitor!

 

                                                                                               

   

 

      

My Poem

 

 

نوار قلب من صاف و گهی کج

گهی بالا و پایین دارد آری

 

 

و آن بالا بلندی های آن جا

چه است آیا تو می دانی فلانی؟

 

 

بگفتا آری ای دوست گرامی

بگویم آن دوخطت را عمودی

 

 

که میزان تلاطم های روز است

برای آن چه باید می نمودی

 

 

ولی آن خط سر پایین دیگر

که هست آن جا کنار خط قبلی

 

 

نشانی از فروپاشی قلب است

و کپ هایی که در جا کرده بودی

 

 

بگفتم آری اما آن خط صاف

بگفتا کوری ای دوست گرامی؟!

 

 

که این چندین پرستاران و دکتر

کنار جسم تو مشغول کاری؟

 

 

نمی بینی که شک بر تو نهادند

ولی تو همچنان در خواب نازی

 

 

تو دیگر بر نخواهی گشت آری

وپر بگشودی از دنیای فانی

 

 

 

My Poem

 

 

                                                                          

White powder on them were set

And then they were calmly dead

 

 

Who can say that what they were

well-smelly scents they were

 

 

What a hell they were makes no

:Difference in that I now know

 

 

I'm a river in my path

Seeing people with their wrath

 

 

My sympathy with human goes

Beyond the age of war of Rose

 

 

It goes beyond , to birth of earth

The first sin have been made on earth

 

 

"Having the fruit of "tree of knowledge

Thinking they have a fully knowledge

 

 

people on earth are really silly

They don't fell themselves any pitty

 

 

I'm so sorry to bear them hear

What they are makes me really fear

 

 

 The sound of beauty has been faded  

Since the son of Sun martyrded

 

From the time of killing the right

In the foggy day of fight

 

I am crying all the nights

For the death of holly knights

  

                                                                  

         

My Poem

 

                                                                             

 

     دیروز روز خوب و جوری بود انگار            

                  صبحی که از منزل به بیرون جسته بودم      

 

توی کلاس درس نقدم بودم انگار

گوشم به استاد گرامی داده بودم

 

توی کلاس قبلی بودم گوئی انگار

              تصویر متن عشق و عرفان می سرودم 

 

در ساعت سیر دو ام گوئی من انگار

طرحی قشنگ از فانتزی گوئی سرودم

 

استاد خوب و مهربانم گرچه انگار

                   شکه شد از هر آن چه آن جا گفته بودم

 

از روی جو گرم آن جا باز انگار

قول یکی نمره اضافی داده بودم

 

یک سی دی از کار کذایی خود انگار

         بهر کپی تندی به نرجس داده بودم

 

اما شبش بد بود حالم من که گویی

در حال موت و احتزاری کهنه بودم

 

زیرا که قلبم در تپش بود و حیاحو

              گویی که از جنگ احد برگشته بودمر

 

 

ٍShort picture-like fantastic stories

شعر من(چشم هایی پر اشک)

 

 

              تقلید کار من است

 

              شعر من ناب تر از خورشید است

 

              و تو در پنجره ی حس می نوازی من را

 

              می کنم خنده ولی حین تماشای جهان می مانم مبهوت

 

              که چرا خشک شده چشم دلم سوی حیات ملکوت

 

              خنده گاهی گریه است

 

              یا سکوتی مشکوک

 

              زیر شور لب خند

 

              می کنی خنده ای اما چشمانت

 

              شده اند خیس و دگر رازی هست

 

              مانده بر لب آیا؟

 

              همه ی اسرارت

 

              با همان قطره ی اول جاری

 

              شده ساری از چشم

 

              داده مپده که توام می آیی

 

              و ترک می گشا یی از لب

 

              و شکوه غم و اندوه ز چشمان تو زیبا جاری است

 

              ای که در ده کده ی قرن سلامی جاری

 

             چشم در راه کبودی است که پا بگذاری

 

              تا نوازند تو را

 

 ونواز              و نوازنده شوند از تو ، توکی می آیی؟

 

 

ترجمه ای از شعر "آزادی"

نام تورامی نگارم

                     برهرکجا

                     چه دفاترمدرسه ام باشدوچه میز تحریرم

چه درخت و شن ویابرف

نام تورامی نگارم

                     بر روی همه ی صفحات خوانده شده

                     وحتی تمام برگ های سفید مانده شده

نام تو را می نگارم

                     چه بر سنگ و چه بر خون

                     چه بر کاغذ چه خاکستر

و حیات را از سر می گیرم

با توان جاری سازی یک کلام

کلامی که می گوید:

من

                         باآشنایی با تو

و به زبان آوردن نام توبود که زاده شدم

 

                         ای آزادی

 

 

sur mes cahiers d'ecolier

 

 

sur mon pupitre et les arbres

 

 

sur le sable et sur la neige

 

 

J'ecris ton nom

 

 

sur toutes les pages lues

 

 

sur toutes les pages blanches

 

 

Pier sang papier ou cendre

 

 

J'ecris ton nom

 

 

Et par le povoir d'un mot

 

 

Je recommence ma vie

 

 

Je suis ne pour te connaitre

 

 

pour te nomer

 

 

liberte

 

vegetarianism

 

.Tomatos,potatos onions,brocline-all vegetables.Have you ever heard

some people saying only salad with different ingredients each

time and french frize whenever you ask them what's for lunch or so

on?these people are known as vegetarians.According to a research

from wikipedia,the free encyclopedia,vegetarianism is the practice of 

 not consuming the flesh of animals including sea animals with or

 without eschuwing other animal derivatives such as dairy products or

eggs.This latin rooted term meaning lively,has nothing to do with the

word vegetables.It's only an expression of their feeling whenever they

use this diet.It is said that som of these vegetarians even rafrain from

 wearing clothes involved in death of animals.It may be stange that

such a diet with it's monotomous rythm has it's own followers in the

world.for example the biggest rate of them are located in Asia,among

Indians who are estimated to make up more than  seventy percent of

the world's vegetarians.They .With this in mind there will be a

question of why.Why (also make up twenty to forty percent of

population of India( results gained from wikipedia .with this in m,ind

there will be a question of why.Why people tend to use such a rutine

diet

  

        The answer to a large exted refers to the effect of extrimity in 

meat-eating.People worried about their health after seeing the results

of high fat and chlostrol  in animal meat ,decided to change style of

eating

 

Another group of them are somehow protectos of animal rightswho

believe that it's not  fair to to kill an animal for our own needs.For this

and maybe other reasons ,they established a union and expanded all

over the  world.What they are supposed to do is to advertise this kind

of diet.In order for having a clear outlook about it,there are six

 groups of vegetarians illustarted in the bellow chart

 

 

باز هم یک روز دیگر

 

 

 

امروزيك دوشنبه ي پربار و به ياد ماندني بود.صبح حدود ساعت 30/8 بيدار شده وبا

 

خوردن نصفه نيمه صبحانه اي براي رفتن به كلاس رفع اشكال آماده شدم.شايد هم

 

براي رسيدن به سر سوزن لطفي از سوي استاد محترم خانم دكتر مرندي.بعد از

 

 پوشيدن لباس به طرف اتاق يكي از دوستان گرامي فاطمه خانم رفتيم.ايشان را تازه از

 

 خواب بر خواسته يافتم و اندكي تاسسف بر چهره نشسته بدو عرض كردم كه به

 

جايشان به كلاس خواهم رفت.خلاصه رفتيم.تا از درب دانشكده وارد شديم با روي

 

خندان چند تن از همكلاسان مواجه شده كه گويي داشتند دست ها شان را مثل بال مرغ

 

بالا و پايين مي بردنداز علت شادي و مسرت بي حدشان پرسيدم و پاسخ فرمودند كه با

 

آمدن جنابعالي با روی بهتر می توانیم با استاد عزیز مواجه شویم چه دیگر احساس

 

 خجالت نمی کنیم

 

خلاصه مدتی منتظر بماندیم تا با روی محبوب دیداری کنیم.اما آن مهربان نیامد که

 

نیامد.ما هم گفتیم حال که ایشان تشریف نیاوردندخود ما با ذهن های آشفته مان

 

 به زدودن این آلودگی ها که اشکالات و ابهامات نام داشتند پرداختیم.پس از بازگشت

 

 شب هنگام به اتاق رفیق شفیق فاطمه خانم شتافتیم تا  با هم به سوی باغ علم و معرفت

 

 رهسپار شویم.در حال مطالعه ی دروس دینی بودیم که در این میان با سوالات زیدی

 

مواجه گشتیم که مغز آکبند ما را یارای حل آن ها نبود

 

بعد از کلی جنگ و دعوا و نزاع در باب کیفیت شکل گیری معاد که هنوز هم

 

 چون مجهولی در سرمان یک علامت سوال بزرگ ایجاد کردهبه بحث های

 

 سیاسی و اجتماعی پرداختیم و دو دست افسوس بر این ملاج  هامان کوبیدیم که چرا

 

 فلان است و بهمان و چرا به ما جوان ها بها نمی دهند که چون غنچه ای در فصل

 

 بهار شکوفا گردیم.خلاصه چشمتان روز بد نبیند.بحث های روشنفکری بیان دغدغه

 

 های اجتماعی سیاسی دینی که در ذهن هامان بود مغزمان را از قبل هم پخش و پلا

 

 تر کرد.آخر این همه تفکر طی یک شبانه روز برای مغز دست نخورده ی من کمی

 

 اغراق بود.البته نه برای دوستان که به این قسم مغز پاشی ها عادت داشتند.

 

در آخر ما ماندیم و کتابی که هنوز به پایانش نرسانده بودیم.این بود قصه ی یک شب

 

سرد تهرانی در دی ماه ۱۳۸۴.

 

                                      والسلام 

 

 

 

یک روز بی ثمر

عام                                                                 

امروز مثل همیشه توسط عاملی که نمی دانم چه بود،روح خبیثم به بدن مرده ام جان داد و دوباره به دیار فانی رهسپارم کرد. به برنامه ی فعالیت های اجتماعی نصب شده روی کمد اتاق نگاهی هوشیارانه انداخته،پی بردم که امر خطیر دم کردن چای بر عهده ی این حقیر است. با عجله کتری و فلاسک چای را به آشپزخانه برده ،آن را پر از آب کرده ،روی اجاق قرار دادم تا این فضا پیمای خانگی را آماده ی پرتاب به مریخ کنم. بعد از چند دقیقه آپلو420 که طی حدود5 دقیقه مسیر رفت و برگشت مریخ و زمین را طی کرده بود با اندکی قول قول به زمین نشست.بنابراین درنگ را جایز نشمرده آتش زیر آن را خاموش گرداندم تا محتوای این عجیب الخلقه را درون فلاسک چای جای دهم. بعد ازمحقق گشتن این شگرف به سوی تخت خواب شتافتم تا دوباره روح رند وخبیث   بازگشته را به دیار باقی بسپارم و جسم بی جانم را روی تخت خواب رها کنم. بعد از اندکی مکاشفه دوباره به زمین برگشتم. ساعت حدود 9 صبح بود وکله ی سحر! بعد از مشحون ساختن شکم از انواع لبنیات و صیفی جات  به سراغ درس خواندن که این روزها تقریبا کان لم یکن تعطیل است شتافتم. آن هم چه شتافتنی !!! بعد به سراغ صف طویل شیر در فروشگاه خوابگاه که ازشیر مرغ تا جان آدمیزاد در آن یافت می شد رفته و به انتظار پاکتی شیر دولتی ایستادم. یکی میگفت نکند شیر که بهمان نرسد هیچ ، علف هم زیر پایمان سبز شده به جنگلی انبوه تبدیل شود و ما هنوز اندر خم یک کوچه باشیم.بالآخره ،پس از این انتظار تاریخی به پاکتی شیر 200 تومانی مان رسیدیم و شکر و دیگر هیچ. نهار را در سلف دانشگاه با سرعت هرچه تمام تر از حلقوم پائین بردیم ؛ گوئی ذرات غذا با هم در مسابقه ی رالی به سر می بردند تا ببینند کدام یک به معده رسیده ، مراحل هضم و جذب را زودتر طی میکنند. خلاصه با این تفاسیر بود که معده ی خالی بی نوایمان را از غذا مملوء کرده به سوی کلاس ادبیات راهی شدیم.استاد مثل همیشه طبع رمانتیکشان شکفته سر کلاس مشغول سخن رانی بودند تا احساسات سرشارشان را به قلب بی معرفت به اصطلاح امروزی ها دانشجویان( به جز برخی ها)انتقال دهند. چشمتان روز بد نبیند. از کلاس بیرون رفتن همان و سراغ رخت خواب گرم در خوابگاه رفتن همان. گوئی این تن بی مقدار دوست دارد با از دست دادن روح از این هم بی مقدار تر شود.  خوابیدم و پشت بر شکم کردم(1) .بعد از حدود سه ساعتي كشف و شهود به دنیا باز گشتم و دریافتم که غذای شام را نگرفته ام و دیگر دیر بود. البته خوشبختانه دیگر گرسنه نبودم ؛ شکمم را با اندک موز و پرتقالی که از رفیقی گرامی به دستم رسید پر کردم. بعد ایشان لطف فرموده طعام پر مایه ی خود را به من تعارف زده و مرا میهمان خان خود گرداندند.

خلاصه امروز روز عجیب بی ثمری را سپری کردم .امید است که باقی عمر را که نمی دانم چقدر به درازا خواهد کشید ، بروم کار کنم و نگویم  کار چیست(2)

 

 (1) .

هم وزن با مصرع:ترسیدم و پشت بر وطن کردم=>کنایه از بی اعتنائی به شکم

 

 

(2) برگرفته از مصرع:برو کار میکن مگو چیست کار

 

                                                

 

 

من و آلزایمر

                                                  

ذهنم دارد آماس می کند.گرمای طاقت  فرسا درون سردم را به انبساط می کشاند.همچنان دارم آماس  می کنم.حدش را نمی دانم ؛ شاید به وسعت دنیای پوچی که برای خودساخته ام یا به کوچکی قلبی که در سینه ام می تپد.کاش یک عامل خنثی کننده چون تشتی آب یخ بتواند ورمش رابخواباندوالتیام بخش سوزش قلبم باشد.این  روزهابه این درد مضمن آلزایمر می گویند.مرضی که مختص  افراد مسن است؛شایدطی این بیست سال و اندی از بس  در خود غوطه ور بودم ،رنج ها کشیده و مثل آدم های صد و  بیست ساله دائما دچار فراموشی می شوم! این بیماری مد قرن بیست و یکم است.باور نمی کنید؟!کلی کلاس هم برای آدم هامی آورد "وای!عزیزم.یادم رفت،می دونی  سرم خیلی شلوغه"یا"وای!کبری خانم !نمی دونی شوهر نازنینم از بس کار می کنه دیگه هوش و حواس براش نمونده".این ها و صدها جمله ی مشابه در توجیه اشتباهات و پوشیدن برخی عیب ها که تازه باعث بوجود آمدن وجهه ی خوبی هم برایشان می شود. ولی از شوخی هم که بگذریم این مشکل واقعا در دنیای امروز بصورت حادی جلوه کرده است.مثلا مشکلی که برای راقم سطور همین  امروز پیش آمد....

انواع لب خند

 سلام و صد سلام

                        درود و صد درود

دو صد خنده میکن به نادان کور

                                              شود حال وضعت چو نادیده مور

 

امروزه خنده را درمان و علاج دو صد مرض مدرن می

 

دانند.حتی امراض لا علاجی چون آلزایمر مضمن که در

 

مباحث پیشین تا حدودی مورد مکاشفه و کنکاش قرار

 

گرفته است.در این مورد می توان به انواع خنده های

 

تجویز شده برای مراجعینی که البته به طور تصادفی

 

انتخاب شده اند اشاره کرد.یک نوع از این خنده ها اصولا با

 

دهانی کاملا باز و باحرکاتی تقریبا اکروباتیک انجام می

 

شود.در این موردهدف معالجه رسیدن هوای بیشتر به آن

 

ضعیفه الاجسام است تا راه برای داشتن یک

 

 

 زندگی سالم برای دوستان و همراهان شفیق از جمله

 

عالی جناب میکروب ابن مکارب و سایر دوستان باز

 

گردد.چرا که در این روزگاروانفسا چه بسا حتی برای یک

 

ذره ی ناچیز هم سقفی برای زیست یافت نمی شود.از

 

این رو پزشکان محترم و وظیفه شناس لطف فرموده،این

 

نوع خنده را تجویز می نمایند.نوع دیگر خنده وبه

 

عبارتدوستان همنوع خارجی مان  laughingبا دهان نیمه

 

بازاست  ؛ که البته مصداق ادب و تواضع درجه ی

 

دو است.و اما خنده با درجه ی یک تواضع عبارت

 

دیگری برای واژه ی لب خنداست.البته لب خندبرای

 

خود اشکال مختلف دارد:لب خنداز روی ترس ،لب

 

خند از روی خوشحالی ، لب خند از روی خجالت و

 

لب خند ( خنده ی ) کاذب.از همه ی این انواع لب

 

 

خند ، نوع چهارم آن بسیارفریبنده و دل برنده است

 

؛  چرا که فرد در این نوع لبخند، (خنده) سعی میکند

 

در مقابل همه ی گرفتاری ها و ناراحتی های

 

 روزمره خنده های کاذب را میهمان لبش کند.ولی

 

 عمق ناراحتی ها بسیار بیشتر از آن لب خندکاذب و

 

دروغین است. شاید این نوع لب خند

 

بتوانداز استرس افراد تا حدی بکاهد.این نتیجه

 

ایست که طی تجربه های متمادی افراد بشر به

 

دست آمده است و امید است که در عمل برای

 

شما نیز کارآمد و مفید باشد.

 

 

Hijab:

 

                        

 

 

 

 

 

   Hijab,an Arabic word for "veil", means a kind of clothes women

 

wear over their heads to cover their face and parts of their body.

 

What this type of cover looks for has usually been a kind of

 

protection for both women and men in the society. A protection by

 

which the two can reach an ideal situation where it is possible for

 

Them to communicate easily with the opposite gender without

 

sexual and moral deviation. A communication free from all lewd-

 

-ness in their behaviors and therefore ful of enough energy to be

 

spent on their authentic duties. However, in some eras in ancient

 

Iran and India this important instinctly-desired want of human to

 

 have "hojb" [veil]has been taken advantage by some politicians to

 

make them (women) be far away from social , political and other

 

sources of activities in society to deprive them from social rights.

 

But today Hijab is not assumed to be used for that . In fact the

 

thing hijab provides people with is the most encouraging factor for

 

 them to make them all gather around a single circle-Islamic

 

Modest Dress(Hijab)-to have something to ask. Security.

 

   With all the superficial limitations hijab in the first look of

 

beholder has, it consequently results in a sort of mental relief a-   

 

  -rrised from moral immunity. The number of rape and sexual de-  

 

-viation in societies where hijab is not accepted as a safing matter

 

and people appear in every kind of clothes , is extremely high .

 

Accordingly, the rate of divorces,kidnappings,child teasings,ill-

 

-llegitimate children and other crimes has grown up. The problem

 

of such deviations arrised from unsuitable clothes wearing (after

 

the family core) is most importantly arrowed to the government.

 

Because it gives the authority to producers of uncovered clothes

 

and at the time of facing moral problems, they stick to irrational

 

solutions or even ignore them. this is the government who should

 

control the economic, cultural movements. For such countries the

 

only ways are a kind of cultural and educational ones and to

 

protect producers of covered suitable garments financially. Then,

 

There will not be any bad clothes, and a nice moral atmosphere in

 

the society(of course with obeying other ethical factors)will be

 

appear. In this regard some believe that in order for members of a

 

society to be morally safe, some kind of restriction should be put

 

on what people wear and how they treat; just as the restriction on

 

carrying guns and drug trafficking in some societies(of course not

 

that rigidly).Without pushing any force in doing that, people will

 

rationally believe deeply in it, if they be fundamentally familiar

 

with the results and reasons. As we all know , it would be suffi-

 

cient for a wise man to be told why with only one reason.-

 

   In my opinion, the biggest problem of humanbeing from the

 

beginning of his life till now has been one thing;Not Knowing. So,I

 

think  and thoroughly believe  that if all women and especial- -ly

 

unmarried girls be treated about the sexual mechanism of their

 

 own and and especially men plus their behavior reactions ,in

 

addition to deep religious education there will not be any problem

 

in that area if God willing.          

 

 

 

 

                                                                                              

                                                                                                       

Iranian Grief Showing:

                         

                       

                                 

Iranians mostly as Shiite Moslems even with people with other religions

 

come together making their souls free from all evil and bad feelings showing

 

grief for what had happened to Hossein and his followers. They not only

 

feel sorry for them, but also feel regret for people in the troop of Yazid who

 

were in fact out-of-forgiveness people. They do this keeping moral values

 

alive and at the same time trying not to be like those real forgiveless

 

people.Ashoura has not just happened 1000years ago. In deed in every

 

minute and even second of life all people –whether Moslem  or not-are involved in such a fight.The fight between evil and right       

 

Kollo Yawmen Ashoura;Kollo arzen Karbala(Each

 

Day Is Ashoura;And Each land Is Karbala)

                   

                          LOOK&SEE WHO YOU ARE;THE

 

 EVILOR RIGHT?!

 

 

  

 

Restating an Eternal Epic:

                                    

 

 

 

According to the lunar calendar, the Ashoura incident is located in Moharram,one of the monthes of this calendar .It includes ten days relating to the adventure of Karbala,a city in early Iraq about more than 1000 years ago.What has made it a crucial and important event is the lesson of fraternity and bravery people are given whenever they face it.                                                         

Hossein,one of the Imams(leaders)of Shiite Muslims and his bosom friends and family members came to Karbala because of several letters he had received from the people of Koufa.they have asked him to protect them against the cruel caliph (ruler) of that time(Yazid)and all cruelty and injustice there, which had made an unbearing situation for them. they have told Hossein (peace be upon him) that if he supports them against the ruler,they will help and support him too.So,Hossein (p.b.u.h)goes there with his family members; but rather none of those pretenders and letter writers dared to attend the war and left him. In the middle of the way Hossein and his family members and friends  were surrounded and stopped by the soldiers  of the ruler of that erea.They stopped them there, not letting him (and his followers and friends)use water of the river. They have been kept there for ten days without water. They had even a war there. A war with only 72  soldiers in the army of Hossein an thousands in that of Ibn Sa'd.Hossien and his friends and family members fought bravely, free from all worldly advantages and disadvantages. They fought against evil .They said facing evil, you must go your whole hog ruining it even if you are expected to be killed or a hurt to your darlings will be resulted. And they were at the end killed with honor and left a big reality for humanbeing for ever. The great reality of broadmindedness. They taught people in every era that the value of beauties and ethics is so high that it worthes to loose your every thing to have them re-constructed in a society.Hossein and his friends are not only champions or political activists, but are the greatest reliable  teachers whose names will remain alive for ever. The grand teachers of moralities and respect to human. The pure respect to human soul.

 

 

                                                                        

        

                                                                                               

About me:

 

                                                      

 

 

       

I was born twenty years ago when a war between my country and Iraq (with it's    supports of most powerful countries) was taking place. I can't remember that time;but   after that things really changed. Eeconomic and cultural activities expanded by then. And I grew up just like every other Iranian child (And now that it's 2007 I'm studying English literature in Alzahra University-Tehran.Being busy with what I should do in callege,I'm also doing extra activities like going to swimming class and parting in cultural political  groups.I wish I do my best, just like as what I hope for you the great visitor!

 

                                                                               

   

 

     

 

Where I was born:

                                   

     

     My home town,Ghaemshahr is in the northern part of my country Iran with a population of about 180000 people and 40 meters distance from the surface of Caspian Sea. It is a small city with a weather which is mostly rainy. but it's summers are usually hot  and moist. It has different factories like clothes and can making. Being surrounded by two cities sari (the capital of mazandaran state) and Babol,it has beautiful mountains one of them named Gerdkouh(= the circle mount).the villages over there are extremely beautiful and undescribable.You should come and visit them.